Namens Tamara (die in het ziekenhuis geen internet tot haar beschikking heeft dit keer) wil ik jullie laten weten dat zij morgen geopereerd gaat worden voor een nieuwe PAC. Als het goed is gaat ze ongeveer rond half 1 onder het mes. Ik laat morgen aan het eind van de middag wel weten hoe het verlopen is.
Duim mee voor een succesvolle operatie!
Groetjes, Judith
14 juli 2008
10 juli 2008
Winkansen
Afgelopen jaar ben ik een beetje in "the winning mood." Vorig jaar had ik het er een keer met mijn moeder over dat sommige mensen (Judith) zoveel wonnen en dat ik nooit wat won, hoewel ik aan veel enquetes en prijsvragen meedoe. Nog diezelfde dag lag er een envelop op de mat met daarin voor 100 euro aan waardebonnen! Dat was 1...
Een paar weken later kreeg ik bericht dat ik een haarpakket had gewonnen van John Frieda (een heel goed en duur merk voor haaproducten.) Ik wilde al heel lang eens frizz-ease proberen, maar aangezien het zo duur was kocht ik het. Een nu een heel pakket! Dat was 2!
Toen won ik een tocht met de Meander, en het Italiaanse pakket. Nummer drie en vier zijn binnen;)
En nu had ik meegedaan aan een Top-X prijsvraag. Je kreeg een foto te zien van Balkenende met in zijn hand het nieuwe logo van Top-X en een tekstbalkje boven zijn hoofd. De opdracht was: Bedenk een leuke tekst voor in de tekstbalk!
Hier bij had ik een digitaal fotolijstje gewonnen! Hoera, ik ben grappig!:D Dat was nummer 5!
Kleine dingen, maar bij elkaar toch wel leuk! Zeker omdat de helft geen geluk was maar creativiteit:)
Vanavond de Jackpot?;)
Een paar weken later kreeg ik bericht dat ik een haarpakket had gewonnen van John Frieda (een heel goed en duur merk voor haaproducten.) Ik wilde al heel lang eens frizz-ease proberen, maar aangezien het zo duur was kocht ik het. Een nu een heel pakket! Dat was 2!
Toen won ik een tocht met de Meander, en het Italiaanse pakket. Nummer drie en vier zijn binnen;)
En nu had ik meegedaan aan een Top-X prijsvraag. Je kreeg een foto te zien van Balkenende met in zijn hand het nieuwe logo van Top-X en een tekstbalkje boven zijn hoofd. De opdracht was: Bedenk een leuke tekst voor in de tekstbalk!
Hier bij had ik een digitaal fotolijstje gewonnen! Hoera, ik ben grappig!:D Dat was nummer 5!
Kleine dingen, maar bij elkaar toch wel leuk! Zeker omdat de helft geen geluk was maar creativiteit:)
Vanavond de Jackpot?;)
06 juli 2008
Niksig
Eigenlijk heb ik geen zin om te schrijven, maar omdat jullie, mijn trouwe lezers, toch wel graag willen weten hoe het met mij is, waag ik me toch maar aan een kort stukje. Misschien krijg ik dan wel meer zin!
Een van de redenen waarom ik niet zo'n zin heb om te schrjiven is omdat ik sinds dinsdag weer aan het infuus zit. En aangezien mijn PAC kapot is moest ik dit keer een "gewoon" infuus, in mijn arm. En als er 1 ding is waar ik echt HEEL erg de kriebels van krijg is het wel infuusprikken. Opzich zou dit helemaal niet nodig hoeven zijn, aangezien ze bij mij toch wel meestal raak prikken en het infuus blijft vaak ook redelijk lang (zo rond en om 2 weken) zitten.
Stiekem ben ik een ontzettende controlfreak en wil ik het liefst zelf mijn infuus prikken, alles afplakken en ik controleer bij de wisseling van antibiotica stelselmatig of er netjes tussendoor wordt gespoeld en of ze alles wel hygiènisch aanpakken. Maar af en toe moet je het aan iemand anders overlaten.
Daarom had ik gevraagd om een anesthesist (daarvan weet ik zeker dat ie goed prikt) of Dokter Jeroen, die mij de laatste twee keer in 1 keer een infuus heeft geprikt. De laatstgenoemde werd het, en zoals de vorige keren prikte hij dit keer ook in 1 x raak. Achteraf gezien vond ik het heel erg mee vallen! Dus misschien wordt zo langzamerhand toch wijzer en rustiger;) Dit vind ik fijn om te merken aangezien mijn infuus nu al een paar dagen irriteert en ik waarschijnlijk binnenkort een nieuwe moet.
Correctie: Nog dezelfde middag mocht ik een nieuw infuus laten prikken op de EHBO van het Deventer Ziekenhuis. Ik heb dus niet echt vertrouwen in prikkunsten van mensen, en vooral die van de EHBO heb ik mijn ernstige twijfels over, want ze luisteren daar nooit zo goed naar je en trekken graag hun eigen plan. Ook zijn ze er vrij zekr van dat zij het w'el goed kunnen "want ze doen het zoooo vaak." Maar zondag is het vertrouwen in de mensheid weer wat hersteld en die van de EHBOers in het specifiek. Ik had een superaardige zuster die geduldig was, goed luisterde en, nietr onbelangrijk, in 1 keer raak prikte! Dan kan je het bij natuurlijk al niet meer verprutsen;)
Een van de redenen waarom ik niet zo'n zin heb om te schrjiven is omdat ik sinds dinsdag weer aan het infuus zit. En aangezien mijn PAC kapot is moest ik dit keer een "gewoon" infuus, in mijn arm. En als er 1 ding is waar ik echt HEEL erg de kriebels van krijg is het wel infuusprikken. Opzich zou dit helemaal niet nodig hoeven zijn, aangezien ze bij mij toch wel meestal raak prikken en het infuus blijft vaak ook redelijk lang (zo rond en om 2 weken) zitten.
Stiekem ben ik een ontzettende controlfreak en wil ik het liefst zelf mijn infuus prikken, alles afplakken en ik controleer bij de wisseling van antibiotica stelselmatig of er netjes tussendoor wordt gespoeld en of ze alles wel hygiènisch aanpakken. Maar af en toe moet je het aan iemand anders overlaten.
Daarom had ik gevraagd om een anesthesist (daarvan weet ik zeker dat ie goed prikt) of Dokter Jeroen, die mij de laatste twee keer in 1 keer een infuus heeft geprikt. De laatstgenoemde werd het, en zoals de vorige keren prikte hij dit keer ook in 1 x raak. Achteraf gezien vond ik het heel erg mee vallen! Dus misschien wordt zo langzamerhand toch wijzer en rustiger;) Dit vind ik fijn om te merken aangezien mijn infuus nu al een paar dagen irriteert en ik waarschijnlijk binnenkort een nieuwe moet.
Correctie: Nog dezelfde middag mocht ik een nieuw infuus laten prikken op de EHBO van het Deventer Ziekenhuis. Ik heb dus niet echt vertrouwen in prikkunsten van mensen, en vooral die van de EHBO heb ik mijn ernstige twijfels over, want ze luisteren daar nooit zo goed naar je en trekken graag hun eigen plan. Ook zijn ze er vrij zekr van dat zij het w'el goed kunnen "want ze doen het zoooo vaak." Maar zondag is het vertrouwen in de mensheid weer wat hersteld en die van de EHBOers in het specifiek. Ik had een superaardige zuster die geduldig was, goed luisterde en, nietr onbelangrijk, in 1 keer raak prikte! Dan kan je het bij natuurlijk al niet meer verprutsen;)
23 juni 2008
Correctie!
Nou ik was weer wat TE enthousiast over de PAC plaatsing:P Het plan is gewijzigd. Ik heb vrijdag ruim een half uur met 2 anesthesisten en Dr vd Graaf (die ook graag bij het gesprek wilde zijn) om de tafel gezeten. Gezegd moet wel even dat vd Graaf wel drie keer zijn excuses heeft aangeboden, wat ik erg lief vind, en mjin vertrouwen in het zk is weer met sprongen toegenomen.
Wat er uitkwam was het volgende. Ik krijg een grote OK, met meer bewaking dan op een kleine. Erna wordt ik ook nog even goed in de gaten gehouden. Maarr voor de operatie plaats vindt krijg ik eerst nog een infuuskuur van 2 weken. Dit heb ik zelf voorgesteld omdat ik het nou niet direct super vind gaan en ik wil toch zo goed mogelijk die operatie in! Eerst wilden ze me direct al maandag opnemen, maar daar was ik het niet zo mee eens, aangezien mijn zusje deze week jarig is en ik daar ERG graag bij wil zijn! Dus nu wordt ik ergens na 30 juni opgenomen, en dan ga ik na 2 weken onder het mes. Wel midden in de vakantie maar je moet er iets voor over hebben;)
En Alida, die PAC heb ik zeker nodig. Ik lig er minimaal 4 keer per jaar in voor een infuuskuur. De oude PAC zit er nu nog in, en die moet er idd sowieso uit, dus ik vond het dan wel een goed plan om er meteen maar een nieuwe in te laten zetten. Dan zijn die infuuskuren nog een beetje te doen en kan ik gewoon blijven pianospelen, autorijden en mezelf aankleden en blijven douchen, wat ik wel prettig vind. Bovendien wordt ik ontzettend irritant als ik drie weken een " gewoon" infuus zou hebben, ik ben ontzettend bang dat ie eruit zou kunnen gaan en er dan weer een nieuwe geprikt moet worden *slik*. Een PAC geeft mij gewoon veel meer zekerheid en vrijheid.
Wat er uitkwam was het volgende. Ik krijg een grote OK, met meer bewaking dan op een kleine. Erna wordt ik ook nog even goed in de gaten gehouden. Maarr voor de operatie plaats vindt krijg ik eerst nog een infuuskuur van 2 weken. Dit heb ik zelf voorgesteld omdat ik het nou niet direct super vind gaan en ik wil toch zo goed mogelijk die operatie in! Eerst wilden ze me direct al maandag opnemen, maar daar was ik het niet zo mee eens, aangezien mijn zusje deze week jarig is en ik daar ERG graag bij wil zijn! Dus nu wordt ik ergens na 30 juni opgenomen, en dan ga ik na 2 weken onder het mes. Wel midden in de vakantie maar je moet er iets voor over hebben;)
En Alida, die PAC heb ik zeker nodig. Ik lig er minimaal 4 keer per jaar in voor een infuuskuur. De oude PAC zit er nu nog in, en die moet er idd sowieso uit, dus ik vond het dan wel een goed plan om er meteen maar een nieuwe in te laten zetten. Dan zijn die infuuskuren nog een beetje te doen en kan ik gewoon blijven pianospelen, autorijden en mezelf aankleden en blijven douchen, wat ik wel prettig vind. Bovendien wordt ik ontzettend irritant als ik drie weken een " gewoon" infuus zou hebben, ik ben ontzettend bang dat ie eruit zou kunnen gaan en er dan weer een nieuwe geprikt moet worden *slik*. Een PAC geeft mij gewoon veel meer zekerheid en vrijheid.
20 juni 2008
Nog 4 dagen!
En dan mag ik dus onder het mes, onder algehele narcose! Blijkbaar kan het nu wel. Ik ben wel een beetje zenuwachtig want ja, tis wel een groter risico. Maar aan de andere kant ben ik wel iets gerustgestelder dat ik lekker mag gaan slapen terwijl zij aan mij aan het prutsen zijn.
13 juni 2008
Gepruts (1)
Vandaag zou mijn PAC vervangen worden. En om een hele gekke reden ging het niet door...*kuch*
Toen ik hoorde dat mijn pac vervangen moest worden bracht ik al meteen te berde dat als ik geen narcose mocht (wat heel waarschijnlijk was) ik het wel oke vond om onder plaatselijke verdoving te gaan, MAAR dan moesten ze wel ff wat verzinnen voor het feit dat ik niet goed op mijn rug kan liggen ivm het slijm wat dan omhoog komt, en het feit dat ik daardoor moet hoesten. Ik heb ongeveer 5 keer daar stennis over geschopt, en de boodschap leek maar niet over te komen. Uiteindelijk heb ik een gesprek gehad met mijn dokter, en die zou het gaan uitzoeken, of misschien een roesje een optie was, want dat vond ik ook wel oke. Hij zou me deze week terug bellen...
Afgelopen woensdag had ik nog steeds niks gehoord, dus ik belde naar de Poli. Daar hoorde ik van de nurse practitionar dat vd Graaf op congres was! Daar heb ik wat aan! Maar ze zou met een andere dokter even overleggen over hoe en wat. Vervolgens hoorde ik van haar dat zij niet akkoord gingen met een roesje.
Ik: "Maar wat dan?! Ik kan niet op mn rug blabla... (me alweer opwindend)
Zij: "Sja, dat weet ik ook niet"
Ik: "Nou zou je dat misschien kunnen vragen?
Zij: "Ik vraag het aan de vervang-dokter en dan bel ik je terug.
5 Minuten later:
Zij: "Nou, we hebben het er nog over gehad, en als je vrijdag op de afdeling komt willen we eerst een bloedgas prikken"
Ik: "oke... en dan?
Zij: "Dan kijken we aan de hand daarvan of het kan.
Ik: "Ja maar als het nou niet kan?
Zij: "Sja dat weet ik ook niet... ZUCHT
Wat heb ik nou al verdorie steeds aangekaart!!
Kom ik vandaag op de afdeling, en nadat ze bloedgas hadden afgenomen (wat verbazingwekkend goed ging --> Lees blogje Bloedgas) kwam de chirurg binnen. Hij kwam overleggen over het roesje. Hij vond het geen goed idee om een roesje te geven, want ondanks een roesje zou ik nog steeds kunnen gaan hoesten omdat het de prikkels en t slijm niet stil legt. Ik zou er zelf niks van weten maar zoals hij zei: "Ik kan niet opereren als jij moet hoesten." Ik zou zelf liever je onder narcose willen. (Ja dat wil ik ook wel)
Je MEENT het... Had ik dat niet al drie weken eerder gezegd...?
Dus, conclusie, ze zijn het niet eens met elkaar, er wordt blijkbaar niet gecommuniceerd en de hele operatie (letterlijk) ging niet door!
En daar rij je dan "ff" voor heen en weer naar Utrecht...
Even ter opmerking, Sommige mensen voelden zich aangevallen, dat was geenszins de bedoeling!! Ik wil graag mijn frustratie uiten over dat ik voor niks vrijdag naar Utrecht moest, dat ik nog steeds geen nieuwe PAC heb, en het toch niet superbest gaat. Ze hebben echter wel allemaal hun best gedaan, alleen ging het toch ergens fout, ik weet dus niet waar (en het zk ook niet) en dat frustreert me enorm!
liefs Tamara
Toen ik hoorde dat mijn pac vervangen moest worden bracht ik al meteen te berde dat als ik geen narcose mocht (wat heel waarschijnlijk was) ik het wel oke vond om onder plaatselijke verdoving te gaan, MAAR dan moesten ze wel ff wat verzinnen voor het feit dat ik niet goed op mijn rug kan liggen ivm het slijm wat dan omhoog komt, en het feit dat ik daardoor moet hoesten. Ik heb ongeveer 5 keer daar stennis over geschopt, en de boodschap leek maar niet over te komen. Uiteindelijk heb ik een gesprek gehad met mijn dokter, en die zou het gaan uitzoeken, of misschien een roesje een optie was, want dat vond ik ook wel oke. Hij zou me deze week terug bellen...
Afgelopen woensdag had ik nog steeds niks gehoord, dus ik belde naar de Poli. Daar hoorde ik van de nurse practitionar dat vd Graaf op congres was! Daar heb ik wat aan! Maar ze zou met een andere dokter even overleggen over hoe en wat. Vervolgens hoorde ik van haar dat zij niet akkoord gingen met een roesje.
Ik: "Maar wat dan?! Ik kan niet op mn rug blabla... (me alweer opwindend)
Zij: "Sja, dat weet ik ook niet"
Ik: "Nou zou je dat misschien kunnen vragen?
Zij: "Ik vraag het aan de vervang-dokter en dan bel ik je terug.
5 Minuten later:
Zij: "Nou, we hebben het er nog over gehad, en als je vrijdag op de afdeling komt willen we eerst een bloedgas prikken"
Ik: "oke... en dan?
Zij: "Dan kijken we aan de hand daarvan of het kan.
Ik: "Ja maar als het nou niet kan?
Zij: "Sja dat weet ik ook niet... ZUCHT
Wat heb ik nou al verdorie steeds aangekaart!!
Kom ik vandaag op de afdeling, en nadat ze bloedgas hadden afgenomen (wat verbazingwekkend goed ging --> Lees blogje Bloedgas) kwam de chirurg binnen. Hij kwam overleggen over het roesje. Hij vond het geen goed idee om een roesje te geven, want ondanks een roesje zou ik nog steeds kunnen gaan hoesten omdat het de prikkels en t slijm niet stil legt. Ik zou er zelf niks van weten maar zoals hij zei: "Ik kan niet opereren als jij moet hoesten." Ik zou zelf liever je onder narcose willen. (Ja dat wil ik ook wel)
Je MEENT het... Had ik dat niet al drie weken eerder gezegd...?
Dus, conclusie, ze zijn het niet eens met elkaar, er wordt blijkbaar niet gecommuniceerd en de hele operatie (letterlijk) ging niet door!
En daar rij je dan "ff" voor heen en weer naar Utrecht...
Even ter opmerking, Sommige mensen voelden zich aangevallen, dat was geenszins de bedoeling!! Ik wil graag mijn frustratie uiten over dat ik voor niks vrijdag naar Utrecht moest, dat ik nog steeds geen nieuwe PAC heb, en het toch niet superbest gaat. Ze hebben echter wel allemaal hun best gedaan, alleen ging het toch ergens fout, ik weet dus niet waar (en het zk ook niet) en dat frustreert me enorm!
liefs Tamara
Abonneren op:
Posts (Atom)
