02 september 2010

Blog Challenge 2 - Your First Love

Je eerste liefde. Wat wordt daaronder verstaan? Je eerste verliefdheid? Je eerste beantwoorde liefde? Of je eerste liefde waarvan je na drie maanden nog steeds dacht: "Goh met jou wil ik best wel oud worden."?

Ik kan niet kiezen. En daarom schrijf ik een stukje over alledrie. Omdat ik ze alledrie belangrijk vind in mijn liefdesleven.

Mijn eerste verliefdheid vond voor mij plaats op de basisschool. Nu hoor ik jullie al zeggen: "Dat telt niet, basisschool." Maar waarom zou basisschoolverliefdheid anders zijn dan tienerverliefheid, of volwassen liefde?
Ik ben 5 jaar verliefd geweest op een jongen, genaamd D.illion D.ean. Hij had een donkere huidskleur, wat ik prachtig vond, en heel mooie donkere ogen. Helaas voor mij vond hij mij niet zo leuk als ik hem en bleef het dus bij kijken. Maar dat is dus mijn eerste verliefdheid.

Op de middelbare school werd ik nog wel vaker verliefd maar het was helaas nooit wederzijds, tot ik, ik was toen 15, een jongen leerde kennen. Hij heette W.illem en we hebben drie maanden om elkaar heen gedraaid. Mijn zus en haar vriendin wisten namelijk dat ik hem wel leuk vond maar ze mochten van mij niks zeggen. Van hem hadden ze ook gehoord dat hij mij leuk vond, maar van hem mochten ze ook niks zeggen, en zo schiet je natuurlijk niet op;) Uiteindelijk werd er na drie maanden toch een keer gekust en toen was het "aan". Het heeft 2.5 maand geduurd, maar dat was wel mijn eerste liefde (en mijn eerste kus:))

Daarna heb ik nog wel een paar vriendjes gehad, maar geen duurde langer dan 3 maanden, wat ik toch best jammer vond maar gevoelens kun je nu eenmaal niet sturen. Toen kwam ik een jongen tegen die alles veranderde. Hij kwam, zag en veroverde ter plekke mijn hart (nou ja, het duurde een paar weken, maar ok.) Bij hem had ik als eerste het gevoel:"Ja, dit is het. Bij jou wil ik de rest van mijn leven blijven!"
4.5 jaar later woon ik met hem samen en gaan we registreren. Je raad het vast al, zijn naam is R.ick :)

01 september 2010

Blog Challenge 1 - Introduce yourself

Nou, omdat ik me nooit écht heb voorgesteld op mijn blog zal ik dit eens netjes doen. Wellicht komen er nog "geheime" weetjes aan bod?

Wie ben ik?
Mijn naam is Tamara en momenteel ben ik 23 jaar oud. Ik ben geboren in Deventer, op 22 oktober 1986, wat betekent dat ik bijna jarig ben (jeej en dat met slechte longen) Ik ben klein van stuk (slechts 1.57) en licht van gewicht (51 kilo). Ik heb bijpassende kleine voetjes (maat 36-37) en, sja hoe kan het ook anders bij 51 kilo, een slanke maat (36)

Toen ik werd geboren was ik niet de enige thuis want naast dat er naast mijn vader een ouder zusje (M.) stond te wachten, ontsnapte er 5 minuten na mij nog een kindje uit mijn moeders buik. Dit was mijn tweelingzusje Yehudith. Maar ja, toen waren mijn ouders (H+I) nog niet klaar hoor, nee, in 1993 kwam er nog een meisje ter wereld (S.) Toen vonden mijn ouders het wel genoeg, het kwartet was compleet!

Dat ik al vier jaar op de wachtlijst sta, en sindsdien op longen wacht (en sinds vorig jaar juli op Hoog Urgent) zal niemand een verrassing zijn. Toch wil ik het nog graag even benoemen, omdat het invloed heeft op mijn verhaal. Veel van mijn verhaal zal nog "Straks wil ik graag" uitroepen bevatten.

Mijn allergrootste hobby is (en dat klinkt heel klef, maar ja het is gewoon wel zo;)) mijn lieve vriend. Wij hebben elkaar vijf jaar geleden leren kennen toen zijn ouders naast mijn ouders kwamen wonen, en sinds ruim 4.5 jaar hebben wij wat met elkaar. Het is het grootste clichébeeld wat je je kunt voorstellen (buurjongen onmoet buurmeisje en ze worden verliefd) maar hij is het mooiste wat mij is overkomen!
We wonen sinds april 2009 in een mantelzorgwoning in Deventer. En natuurlijk willen we dolgraag trouwen (maar pas als ik getransplanteerd ben;)<-- Daar is de eerste)

Muziek stroomt bij ons in de aderen en dientegevolge wilde ik graag een instrument bespelen. Na 2 jaartje blokfluit mocht ik dan een écht instrument kiezen. Omdat een blaasinstrument goed voor de longen zou zijn, koos ik voor de dwarsfluit. Niet echt een krachtig instrument zou je zeggen, maar het heeft me wel een lange adem opgeleverd:)
Na vier jaar dwarsfluit had ik het eigenlijk wel gezien met dat instrument, en mijn hart lag eigenlijk meer bij de piano. Ik ben toen overgestapt op pianoles, en nu, 12 jaar later, speel ik nog steeds met plezier piano. Straks, als ik getransplanteerd ben (daar is de tweede) wil ik graag nog een krachtig, swingend instrument leren bespelen, een saxofoon lijkt me wel wat;)
Verder heb ik een aantal jaar op een koortje gezeten, en daarna ben ik overgestapt op zangles en heb ik in een bandje gezeten. Zingen is dus ook een van mijn grote passies, en ik hoop dat ik die straks ook weer naar hartelust uit kan voeren! (goh wanneer zou dat nou zijn... "straks")

Een aantal andere hobbies van mij zijn computeren (big time), tv kijken en lezen en bakken/koken. Dit is ongeveer het enige wat ik nog kan doen, wat ik heel erg jammer vind maar wat hopelijk nog maar héél tijdelijk is:)

Naast mijn CF heb ik ook nog wat andere bijzaken (zo noem ik ze altijd, want ze zijn minder belangrijk, of minder merkbaar dan mijn CF) Zo heb ik nog CFRD (CF related Diabetes) en ADD (zoiets als ADHD maar dan zonder de hyperactiviteit)
Beide doen best nog wel eens moeilijk waardoor mijn CF ook in de war raakt, maar het is goed te doen met wat hulpmiddelen hier en daar.

Door die ADD trouwens, ben ik vaak erg chaotisch, verward, vergeetachtig, slordig en ik kom vaak te laat (hetgeen te wijten is aan de vier voorgaande punten). Het komt in eerste instantie heel schattig over, maar wacht maar tot je met me samenwoont. Sommige mensen kunnen hier over mee praten.
Naast alle bovenstaande "minpunten" heb ik natuurlijk ook wel een paar pluspunten. Ik sta positief in het leven, ik lach graag en veel, ik ben veerkrachtig, ben lief voor ieder die lief naar mij doet, en ik ben vaak in voor een goed gesprek. Ik haat onrecht, en ik sta op mijn strepen als ik ongelijk krijg (als ik gelijk heb dan) Als ik dan ook ongelijk heb, geef ik dat ook ruiterlijk toe. (maar wel pas ná bewijs)

Oke, nu ga ik dit snel posten anders is het geen 1 september meer:) Doei!

30 augustus 2010

Blog challenge #1

Op Stephanie haar blog kwam ik de Blog Challenge tegen. Het idee is om 30 dagen achter elkaar te bloggen. Gelukkig hoef je niet iedere dag zelf te bedenken waar je over moet bloggen, maar is er een richtlijn.

De Blog Challenge begint op 1 September!

Ziehier de 30 days blog challenge:

Day 01 – Introduce yourself
Day 02 – Your first love
Day 03 – Your parents
Day 04 – What you ate today
Day 05 – Your definition of love
Day 06 – Your day
Day 07 – Your best friend
Day 08 – A moment
Day 09 – Your beliefs
Day 10 – What you wore yesterday
Day 11 – Your siblings
Day 12 – What’s in your bag
Day 13 – This week
Day 14 – What you wore today
Day 15 – Your dreams
Day 16 – Your favourite vacation
Day 17 – Your favourite memory
Day 18 – Your favourite birthday
Day 19 – Something you regret
Day 20 – This month
Day 21 – Another moment
Day 22 – Something that upsets you
Day 23 – Something that makes you feel better
Day 24 – Something that makes you cry
Day 25 – A first
Day 26 – Your fears
Day 27 – Your favourite place
Day 28 – Something that you miss
Day 29 – Your aspirations
Day 30 – One last moment

Ik ben benieuwd of ik dit ga volhouden!! Moedigen jullie me aan?

29 augustus 2010

Tasjes verloting

Via Els kwam ik op een blog terecht van iemand die, net zoals Els, tasjes maakt. Zij verloot er nu 1, en daarom verwijs ik naar haar blog zodat julie kunnen zien om wat voor tasje het gaat. En als je mee wilt doen, wat je dan moet doen. Klik voor de blog van Irene

26 augustus 2010

Héél dicht bij ...

We zaten gisteravond lekker TV te kijken toen Rick plots werd gebeld. Het was mijn transplantatie-arts met het bericht dat er longen voor mij beschikbaar waren! We waren redelijk rustig en konden nog wat familie bellen en spullen pakken voordat de ambulance kwam. De ambulancerit ging vlot en waren snel op de spoedeisende hulp. Daar namen ze bloed af en maakten ze een hartfilmpje en röntgenfoto. Dat ging allemaal erg snel. Daarna mochten we naar de afdeling waar onze familie al zat te wachten. Op de afdeling werden nog wat kweken afgenomen en kreeg ik nog wat medicijnen. Ik mocht nog even snel mijn haren wassen en redelijk snel daarna kregen bericht dat we naar de anesthesie mochten.
Na een laatste check van de zaalarts mocht de familie ´afscheid´ komen nemen en ging ik om ongeveer 02.30 uur samen met m´n ouders, Rick en Judith naar boven. Hier moest ik eigenlijk direct afscheid nemen, omdat ze snel wilden beginnen. De longen waren goedgekeurd en ik zou onder narcose gebracht worden. Dit afscheid was eigenlijk het zwaarste gedeelte en wat heel naar was.
De anesthesist stond op het punt om het infuus te prikken en anesthesie toe te dienen, toen zijn telefoon ging. Dit was de transplantatie-arts met de boodschap dat het niet door ging. De longen waren in eerste instantie heel goed, maar bij het eruit halen bleek dat ze verkleefd waren, waardoor ze deze los moesten snijden en ze daardoor beschadigd zouden worden. M'n familie zat net weer op de afdeling en kreeg om 03.00 uur al weer bericht dat ik terug was gekomen. Dit was echt een hele grote teleurstelling. Zeker omdat het allemaal heel snel ging, het er goed uitzag en dat ze dachten dat ik al onder narcose gebracht was.
Tegen 4 uur kwam transplantatie-arts die ons het verhaal vertelde van de longen. Wij vonden dat hij er ook erg aangeslagen uit zag. Het was voor iedereen een erg grote teleurstelling.

Tegen 5 uur waren we thuis en hebben we geprobeerd wat te slapen. Zo meteen doen we nog een poging. Komende dagen doen we rustig aan en gaan we de emoties verwerken.

We zouden het fijn vinden als jullie ipv bellen, zouden willen sms-en, mailen, blogreacties achterlaten etc.

Oproep niet doorgegegaan :(

Helaas is de oproep niet doorgegaan. Morgen zal ik jullie meer vertellen over de reden enzo. Nu gaan we ff slapen en emoties verwerken enzo.

25 augustus 2010

OPROEP!!!

OMG Ik ben net gebeld door mn dokter en er zijn longen!!! Er komt nu een ambulance om ons op te halen en naar het zk te brengen!!! ARGHGH SPannend!! :S